Ongeveer 10 jaar geleden studeerde ik af aan de kunstacademie in Maastricht. In die 10 jaar heb ik binnen mijn kunstpraktijk van alles en nog wat bedacht, gemaakt, verzameld, onderzocht en uitgeprobeerd. Wat me aanvankelijk naar de kunsten trok, was het gevoel van vrijheid, de ruimte voor expressie en het idee dat je je eigen manier van leven en werken kunt vormgeven.

Maar ergens op de achtergrond ben ik denk ik nooit écht geïnteresseerd geweest in het maken van een carrière van mijn kunstpraktijk, maar vooral in wat die kunstpraktijk mij nou eigenlijk kwam leren en vertellen. Mijn kunstenaarschap heeft me ongelooflijk veel gebracht: een manier van kijken, denken en werken die ik nog iedere dag met me meedraag. Een nieuwsgierige, onderzoekende en open houding die ik zal blijven koesteren, ongeacht de context waarin ik werk.

Gaandeweg ben ik erachter gekomen dat juist datgene wat ik het leukste vond aan mijn kunstpraktijk (het verzinnen, verbinden, organiseren, vormgeven en presenteren) ook terugkomt in allerlei andere vormen van werk. Misschien voelt het werk dat ik nu doe daarom zelfs nog creatiever, omdat ik daarin samen met anderen kan bouwen aan mooie projecten en initiatieven die vorm kunnen krijgen in de wereld.

Ik zal vast ooit nog wel eens iets tekenen, fotograferen, schrijven of verzamelen, maar dan als onderdeel van het leven zelf, niet met het doel er een praktijk of carrière van te maken. Ik ben dan ook niet klaar met het kunstenaar-zijn. De nieuwsgierigheid, het maken, het experimenteren en de behoefte aan vrijheid zijn er nog steeds. Maar ik ben wel klaar met het idee dat alles wat ik doe onder de vlag van een kunstpraktijk moet gebeuren. Want: Creativiteit laat zich niet zo makkelijk afbakenen, en kent eigenlijk geen echte vorm. Het is slechts een activerende energie die je ergens naartoe trekt en je aan het werk zet.

Uiteindelijk gaat die kunst-mentaliteit voor mij vooral om de overtuiging dat vrijwel alles mogelijk te maken is. Dat je je dromen in werkelijkheid kunt omzetten. Dat een idee niet een fantasie hoeft te blijven. Als je iets kunt verzinnen, is de kans groot dat je het ook kunt maken. Dat vertrouwen, die verwondering en dat geloof in mogelijkheden en vrijheden zijn misschien wel het meest waardevolle dat de kunsten mij hebben gegeven. Uiteindelijk gaat het erom dat je van je eigen leven een kunstwerk weet te maken.

💗 R.I.P. kunstpraktijk. Hi, Life!